من قوي هستم

چندان بنشین که من بدانم که تویی در ادامه، آخرین تحولات، اخبار و جزئیات مربوط به «چندان بنشین که من بدانم که تویی» را مرور می‌کنیم تا دید کاملی نسبت به این موضوع داشته باشید. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. امروز قرار بود با خواهر برای کاری بریم بیرون. از قبل حرفش رو زده بودیم که شیک و پیک بریم. آرایش کنیم و لباس خوب بپوشیم. س- زودتر از من آماده شد. وقتی اون کامل آماده شد و...

امروز قرار بود با خواهر برای کاری بریم بیرون. از قبل حرفش رو زده بودیم که شیک و پیک بریم. آرایش کنیم و لباس خوب بپوشیم. س- زودتر از من آماده شد. وقتی اون کامل آماده شد و شالش رو هم سرش کرد من هنوز روی تخت نشسته بودم. دیگه داشت عصبانی میشد که مجبور شدم خودمو جمع کنم و حاضر شم. از لباس پوشیدنم ایراد گرفت و مجبور شدم لباسامو عوض کنم. خط چشم کشیدم و بعد دنباله‌ش رو پاک کردم و سیاهیش توی صورتم پخش شد. س- اعتراض کرد. گفتم بریم. من آماده‌ام. گفتم واقعا هرچی تلاش داشتم کردم دیگه!! گفت خیلی خوبی و رفتیم....

مگه بیست و هفت اسفند همین دو روز پیش نبود که نشسته بودیم و نه هوای تازه و نه لباس نو میخوام هفت سین من تویی من فقط تو رو میخوام گوش میدادیم؟ مگه حالم خوب نبود؟ مگه قرار نبود دلم شاد بمونه؟ چی شد پس یهو؟ انقد زود ورق برگشت؟ مگه میشه آخه؟ بخوانید...

امشب وقتي بهش گفتم خودم فهميدم و لبخند زد و وسط بخش دست گذاشت روي شونهم دلم ميخواست بغلش كنم.وقتي كه توي تريتمنت با مشت كوبيد روي پام بيشتر.وقتي كه گفت امشب خيلي هواتون رو داشتم يادتون بمونه بيش...

۱_کسی نیست. با آهنگا حرف میزنم جای آدما. با گذشته، انتقام، بیدلیل، همین خوبه...۲_نوشتههای قدیمی رو که میخونمدلم بیشتر میگیره و تعجب میکنم. اونروزایی که اونا رو مینوشتم فکر نمیکردم یه زمانی برسم به...

حالا که فرصت دوباره ندادی بهم برای جبران، برای برگشتن، پس فکرش رو ببر بیرون از قلب و خواب و سرم. این شاید صدمین باره که اینو ازت میخوام. یه چیزی بود و یه جایی تموم شد و حالا فقط مونده تفالههاش. تفالهها رو هم نزن توی مغز من، همهی مغزم بو گرفته. اصلا همهی زندگیم بوی تفالهی خاطرهو بیهودگی گرفته. میدونی؟ درد داره آدم بین امیدواری و ناامیدی بدوعه. حواست هست چند وقته داری روزای عمر منو بین این دو حال میگذرونی؟ بماند که کار دلم رو به حسرت کشوندی......

مثلا ادامهدار بشه و کار بیخ پیدا کنه و تهش شرایط جوری نشده که من بتونم یا دلم بیاد که انتقام حال بد اون روز صبحم رو از هر دوشون بگیرم و یک عالم رو خبر دار کنم که: این منم......

سا: شهرزاد بذارم ببینیم؟ مامان: آره من: اه نه شهرزاد چیه. یه فیلم بذار عین آدم مامان: چه فیلمایی داریم که ندیدیم؟ سا: قاتل اهلی. (بعد از چند ثانیه سکوت): یه قاتل اهلی داریم. یه قاتل وحشی که سهیلاعه. من: :)))) بعد از دو روز، بالاخره موفق شدم چند ثانیه بخندم :)...

هر روز تعداد کسایی که حس بدی بهم منتقل میکنن بیشتر میشه. هر روز به دور و برم نگاه میکنم و آدمایی رو انتخاب میکنم تا تقصیر اتفاقاتی که افتادهن رو بندازم گردنشون و ازشون منتنفر شم. از ع- میپرسم کی اساس کشی میکنن و میگه یادم نیار که حالم بد میشه و من ازش بدم میاد. ب- ظاهرا تهمت کاری که هیچوقت نکردم رو بهم میزنه و من ازش بدم میاد. ع- میگه کم پیدایی و من ازش بدم میاد. ا- حرفی که دوست دارم بشنوم رو نمیزنه و من ازش بدم میاد. یاد حرف پارسال س- توی ایستگاه مترو میفتم و ازش بدم میاد. هر روز تعداد کسایی که ازشون بدم میاد بیشتر میشن و حالا فهمیدم بغیر از چند نفرِ خیلی کم، احتمالا بهزودی از همه بدم میاد. چقدر ترسناک...برچسبها: نامه اي به خدا بنويسيد + نوشته شده در پنجشنبه پنجم بهمن ۱۳۹۶ساعت22:39&nbs...

تو پنجاه دقیقه نیمساعتش به بحث درباره ی همایون و گاو و آرایش غلیظ، روزه، انقلاب، دولت و ... گذشت و از باقیش پنج دقیقه من ساز زدم، یکربع استاد :) برچسبها: از پستهاي بيدردسرم+ نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم خرداد ۱۳۹۶ساعت20:28 توسطسهيلا | ...

خیلی فرق هست بین تو با همه فرق داری و همه با تو فرق دارن چه حماقتی تو اولیه و چه حسرتی تو دومی......

تا شم روی خودمو برم توی یه بطری خالیو پرت شم توی آب. برم و برسم به سکوت. بیرون بیامو بدنمو کش و قوس بدم تا چروک هام کمتر شه. بشینمو دستمو بذارم زیر چونه مو نگاه کنم به همه جا و کسیو نبینمو یادم نیاد هیچکدوم از هیولاهایی که تا قبلش داشتن توی سرم میرقصیدن. بعد نفس بکشم...

منو چجور آدمی میدونن که دوست دارن اولین نفری که از تلخ و شیرین زندگیشون با خبر میشه، من باشم؟ من خودم اتفاقای زندگیم رو مغزمو قلبم سنگینی میکنه. دیگه حوصله ندارم بشینم برای مگوهای بقیه هم جا باز کنم. انباری من پره از آت و آشغالای دور نریختنی گذشته و هیولاهای آینده. نمیخوام فضا تنگ تر و کثیف تر از چیزی که هست بشه. دوست دارم کسی بهم اعتماد نکنه. (مثل اون روز تو قدیما که ن و پ داشتن با چشم و ابرو و ایما و اشاره بین خودشون بررسی میکردن که من آدم قابل اعتمادیم برای شنیدن حرفاشون یا نه و آروم و آروم تر شدن صداشون نتیجه مذاکراتشونو نشون میداد) دوست دارم تا وقت...