الکی الکی چهار سال گذشت..

خرید ها رو که از دست س گرفتم، موقع گذاشتنشون روی صندلی از یکی از مشماها صدای خش خش دلنشین بستههای چیپس و پفک شنیدم. مزهچیپس هالوپینو رو کشیدم بیرون و با عشق بازش کردم. اولین دونهای که توی دهنم گذاشتم انگار بدترین مزه دنیا اومد زیر زبونم. تازه فهمیدم که چقدر بیمزه ست و دلیل اینکه من همیشه عاشق این سفتِ بدبو بودم اینه که با دوستهام میخوردمش...حالا دیگه فقط کمتر از یک ماه مونده... بعدش شاید دیگه نه چیپسهای مختلف رو دوست داشته باشم نه شیرقهوه نه ذرت مکزیکی و نه هایدا و نه و نه و نه...

برچسبها: چيزي مثل روزگار غريب, حال و هواي دلم

+ نوشته شده در شنبه سیزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 22:6 توسط سهيلا |